Garnaalvisser

David Troch

01-06-2014

Je was een garnaalvisser, Gerrit. Bij laagtij trok je je kniehoge laarzen en je kanariegele oliejekker aan en zette je je zuidwester op je hoofd...

'Wat ben ik dom geweest!'

Kees van Kooten

02-07-2012

Drie dagen voor zijn overlijden in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis te Amsterdam jammerde hij: ‘Ooooh, wat ben ik dom geweest !’

Flanellen pyama's

Arthur van Amerongen

01-02-2012

'Ho-ho-ho-ho-ho. Homohu, homohu, homohuwe... Ik krijg het mijn strot niet uit, Arthur.' Het was februari van dit jaar en Gerrit vertelde dat hij ging trouwen met Charles...

Een avond in Vila Pouca

Roosmarie Custers

16-08-2009

Het was medio augustus 2009 en diep in een warme zomernacht schuifelden de echtgenoot en ik in het halfduister de ons door Gerrit en Charles toegewezen slaapkamer binnen.

Tienerklanken voor een zestigjarige Grootmeester

Jan Haerynck

01-08-2004

In de jaren tachtig werden de Poëziezomers van Watou gecreëerd.

Wat Gerrit Komrij my geleer het

Daniel Hugo

01-01-1998

By Gerrit Komrij – die Nederlandse digter, bloemleser, essayis, vertaler en literêre genie – het ek twee dinge geleer wat my diepgaande beïnvloed het.

Een tijd zonder Gerrit

Chrétien Breukers

10-01-1996

Gerrit Komrij ontmoette ik in 2006, betrekkelijk laat dus, nadat ik zijn werk al een leven lang had gelezen en bewonderd. De gebeurtenis vond plaats tijdens een diner van de ‘Heerenclub’ in Utrecht...

Kijkje in het Komrijk

Arie Pos

01-08-1988

Begin augustus 1988 maakte ik voor De Groene Amsterdammer een interview met Gerrit Komrij, die met Charles Hofman toen nog grotendeels uit verhuisdozen leefde in Vila Pouca da Beira na hun barre avonturen in Trás-os-Montes (Over de bergen, 1990).

Van Witte Donderdag tot Allerheiligen

Peter van Zonneveld

01-01-1971

De veelzijdigheid van Gerrit Komrij is sinds zijn verscheiden in alle toonaarden bezongen. De virtuoze dichter, de vileine criticus, de begenadigde vertaler, de verdienstelijke bloemlezer, de opgewekte cynicus, de melancholieke sarcast – we hebben hem in al deze gedaanten aan ons voorbij zien trekken.

Weer even terug in die tijd

Judith van Praag

01-07-1969

Mijn vader was dood, en ik veertienjarige scholiere bleef over in bruine cafés en dronk graag thee bij Rob en Ansje, in hun galerie Mandala, in de Groningse Folkingestraat. Op een middag...